Deflatie

Deflatie is het omgekeerde van inflatie: de prijzen van goederen en diensten dalen gemiddeld. Dat klinkt aantrekkelijk, want je geld wordt meer waard. Toch zijn economen er niet blij mee als deflatie lang aanhoudt.

Als mensen verwachten dat alles goedkoper wordt, stellen ze aankopen uit. Bedrijven verkopen dan minder, investeren minder en kunnen mensen ontslaan. Ook wordt het lastiger om schulden af te lossen, omdat de schuld gelijk blijft terwijl prijzen en vaak ook lonen dalen. Zo kan een neerwaartse spiraal ontstaan.

Daarom streven centrale banken zoals de ECB niet naar 0% inflatie, maar naar 2%. Een korte periode met dalende prijzen, bijvoorbeeld doordat energie tijdelijk goedkoper wordt, is nog geen echte deflatie. Het CBS meet de prijsontwikkeling in Nederland elke maand. Zie ook koopkracht.

Voorbeeld

Stel dat de prijzen een jaar lang met 1% dalen. Een boodschappenmand van € 100 kost dan € 99. Voor Lotte met € 5.000 spaargeld klinkt dat gunstig. Maar haar werkgever verkoopt minder, schuift loonsverhogingen op de lange baan en de lening van haar broer weegt relatief zwaarder. Daarom zien economen langdurige deflatie als een risico.