Passief beleggen

Bij passief beleggen probeer je de markt niet te verslaan. Je volgt hem. Dat doe je meestal met een indexfonds of een ETF die een index nabootst, bijvoorbeeld een wereldwijde aandelenindex. Je bezit dan in één keer een klein stukje van honderden of duizenden bedrijven.

Het tegenovergestelde is actief beleggen: daarbij kiest een fondsbeheerder of jijzelf aandelen in de hoop beter te presteren dan de markt. Onderzoek laat zien dat het merendeel van de actieve fondsen op lange termijn achterblijft bij hun index, vooral door hogere kosten. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.

Voordelen van passief beleggen zijn vaak lage kosten, brede spreiding en weinig tijd die je erin hoeft te steken. Nadelen zijn er ook. Je krijgt het marktrendement, dus ook de volle klap als de beurs daalt. En je hebt geen invloed op welke bedrijven in de index zitten. Passief betekent ook niet risicoloos: de waarde kan flink schommelen.

Voorbeeld

Sanne legt elke maand € 150 in in een indexfonds dat een wereldwijde index volgt. De lopende kosten zijn 0,2% per jaar. Een actief fonds dat ze vergeleek, rekent 1,5% per jaar. Op € 10.000 is dat € 20 tegenover € 150 per jaar aan kosten, los van wat het rendement doet.